home

 
‘KUNST IS LEVEN EN ...
DE HAAGSE HANGPLEK’

 
(‘Boem, Knetter, Knetter, Boem hatsekiedee’)
 
Ingezonden door: Hans Spinnler
 
Ooit op de Academie Voor Beeldende Kunsten had ik een lerares die zei, "..Kunst is leven, leven is kunst." "..Wat moet ik daar nou mee?", dacht ik. Ik was bezig beroemd kunstenaar te worden en mij hoefde je niks te vertellen. Zo voelde ik me ook toen ik met goed gevolg eindexamen deed. Maar het leven heeft veel gezichten. Het neemt je bij de arm en mee op avontuur en net zo makkelijk in een houdgreep waar je maar uit moet zien te komen. Het leven zit vol examens. Ik denk vaak aan hoe ’t begon. Aan mijn vader wanneer hij mij dingen voortekende. Cowboys, paarden, bomen en nog meer. "..Mijn vader kan hartstikke goed tekenen", schepte ik dan op tegen mijn vriendjes, "..dat ga ik later ook kunnen." Of ik het nu ook kan en daadwerkelijk een kunstenaar ben weet ik niet. Of ik nu ook kan beoordelen wat wel of geen kunst is weet ik ook niet. Het verwerven van zogeheten kunstenaarschap bleek van minder waarde dan ik verwacht had. Ik weet wel wat
Haagse Hangplek
 

 
ik mooi vind. En ik weet waarom wat ik ooit dacht dat kunst was dat op een gegeven moment niet bleek te zijn. De diversiteit van het leven had zich aan mij ontvouwd op een wijze die het belang van wat kunst dan ook is ver overstijgt. Een gevolg daarvan is, naarmate de jaren zich steeds verder aaneen rijgen en de academiejaren meer en meer in de mist van de tijd verdwijnen, dat het er angstwekkend veel begint op te lijken dat ik eigenlijk niet zo veel weet. Wat ik wel weet is dat de woorden na de komma van de voorgaande zin voor mij een soortgelijke gevoelsmatige lading hebben als de bewering van ooit mijn lerares dat kunst leven is.
"..Wat moet ik hier nu mee?", denk ik dan. Ik ben immers nog steeds bezig een beroemd kunstenaar te worden. Wat ik ondertussen te weten ben gekomen is dat ik leef. Dat wrijft het me wel in. Elke dag zo blijkt. Gelukkig heb ik plezier in deze dagelijkse dharma en dat is geloof ik al een hele kunst. Want kunst is leven, leven is kunst. Toch?
 
PS.
‘..De spijkers kopen wij..’ staat er op de website, en ook ‘..Als jij je lid voelt dan ben je lid..’ Ik zou, om het verhaal een andere structuur te geven, kunnen schrijven dat deze twee zinnetjes mijn belangstelling trokken en zo de ‘Haagse Hangplek’ in mijn gezichtsveld kwam. Maar zo is het niet gegaan. De kroeg, sinds eeuwen de plek om al dat niet waarheidsgetrouw ‘nieuws’, sterke verhalen, slap geklets, mensen van allerlei pluimage, af en toe een beetje liefde of wellicht plotseling de ware maar in ieder geval een diversiteit aan alcoholica en gelukkig ook koffie en thee en het dagelijkse nieuwsblad te vinden is, was de plek waar ik tussen flarden muziek en vele door homo sapiens voortgebrachte geluiden de eerste signalen opving over een Haagse Hangplek. Het had iets met ‘kunst’ te maken ving ik ook op. Mijn belangstelling was gewekt. Mijn emotionele zoekmachine zeefde de benodigde trefwoorden op zijn plek om meer over deze hangplek op te vangen. Dat bleek niet zo moeilijk daar één van de initiatiefnemers mij als verondersteld kunstenaar erover aansprak. Affijn, ..lokale samenwerking van kunstenaars, artiesten, belanghebbende en belangstellende, ontmoeten elkaar zo vaak als ze zelf willen, breed thematisch, wel en wee van de kunst, gezellig, positief, azijnzeikers, geen specifieke leden, zelf initiatiefnemer, elke fysieke plek waar kunst kan hangen, podiumkunst te zien en te horen, atypische locaties, budget niet, bij oma aan de muur, spijkers kopen wij, coöperatieve denk- en werkwijze, doeken uit de kelders, tekst, zang, kunst, dagelijkse leven, nog aangenamer, van harte welkom, bijeenkomsten, simpele regels, alles mag, geen enkel budget, als jij je lid voelt dan ben je lid, iedereen kan meedoen en twee vergaderingen (waarvan ik de eerste gemist heb) verder heb ik afgelopen zondag 6/11 de voorbereidingen voor een Haagse Hangplek expo ergens in mei 2017 in beweging gezet. Locatie is de gang van een in onbruik geraakt schoolgebouw dat onder het beheer van de stichting Kunstpost te Den Haag valt en waarvan ik lid ben en waaraan mijn atelier gevestigd is. De nodige voorbereidende gesprekken moeten nog gevoerd worden maar zoals geschreven is de eerste oproep daartoe gedaan. Gewoon omdat kunst nu eenmaal leven is. Toch?
 

Wil jij ook een artikel insturen? Insturen kan per E-mail meer weten ?
 
info@haagsehangplek.nl
 
Terug